80.0050.13.1412 - Złączka wtykowa kątowa typu BANJO gwint zewnętrzny G1/4 do przewodu fi 12 mm, mosiądz niklowany

Złączka wtykowa kątowa typu BANJO gwint zewnętrzny G1/4 do przewodu średnica 12 mm, mosiądz niklowany. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 12 mm oraz przyłącze G1/4. Opis producenta uzupełnia tę charakterystykę: Przyłączka kątowa, wtykowa, obrotowa. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz niklowany. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: rozmiar gwintu a – G1/4; średnica zewnętrzna przewodu a – 12 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; seria – 80.0050; kształt – przyłączka kątowa. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: T – G1/4; średnica Dz – 12 mm; B – 8 mm; średnica D – 18 mm; L1 – 31 mm; L2 – 30 mm; SW1 – 6 mm. To wykonanie można zastosować przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Kształt korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Ten element pozwala zbudować spójne połączenie w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Przed podjęciem decyzji warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, prawidłowego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Miejsce przyłożenia narzędzia powinno się ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Przewód trzeba prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Zaplanowana trasa powinna gwarantować przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Nie należy wykorzystywać złączki do podtrzymywania urządzenia lub przewodu, ponieważ stała siła może pogorszyć szczelność. Przed rozpoczęciem demontażu powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Podczas planowanej obsługi należy ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.