80.0321.0112 - Zawór kulowy z odpowietrzeniem i blokadą R1 1/2 GW, PN14 odpowietrzenie M5, mosiądz

Zawór kulowy z odpowietrzeniem i blokadą R1 1/2 GW, PN14 odpowietrzenie M5, mosiądz. Opis producenta uzupełnia tę charakterystykę: Zawór kulkowy z blokadą i odpowietrzeniem. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: rozmiar gwintu a – G1 1/2; rozmiar gwintu b – G1 1/2; kształt – przelotowy; funkcja – odcinający z odpowietrzeniem; seria – 80.0321; sposób regulacji – rączka długa; rodzaj gwintu a – wewnętrzny; rodzaj gwintu b – wewnętrzny; maksymalne ciśnienie – do 1,0 mpa (10 bar). Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: G – rp 1 1/2; A – 157 mm; B – 23 mm; L – 102 mm; L1 – 86 mm; SW – 54 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – mosiądz niklowany. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem funkcjonowania maszyny. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy należy rozpatrywać łącznie. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol funkcjonowania trzeba traktować jako wiążące. Przy wyborze należy porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów należy porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Po montażu należy wykonać próbę szczelności i sprawdzić wszystkie przewidziane stany zaworu w kontrolowanym cyklu. Przewody powinno się podłączyć tak, aby nie przenosiły naprężeń na korpus, a przed uruchomieniem usunąć z obwodu pozostałości po pracach montażowych. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Podczas bieżącej kontroli należy obserwować czas przełączenia, stabilność stanu oraz zachowanie odbiornika po pojawieniu się i zaniku sygnału sterującego. Po każdej ingerencji trzeba odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach. W trakcie przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.