80.6067.12W - Zawór kulowy z gwintem wewnętrznym G1/2 DN15 PN50 bar, -20 do +150C NBR/FKM, z czerwoną rączką

Jest to zawór kulowy z gwintem wewnętrznym G1/2 DN15 PN50 bar, -20 do +150C NBR/FKM, z czerwoną rączką. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz niklowany. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: rozmiar gwintu a – G1/2; rozmiar gwintu b – G1/2; kształt – przelotowy; rodzaj gwintu a – wewnętrzny; rodzaj gwintu b – wewnętrzny; sposób regulacji – rączka długa; seria – 80.60; funkcja – odcinający. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: G – 1/2; A – 80 mm; L1 – 41 mm; L – 50,5 mm; B – 12,5 mm; B1 – 12,5 mm. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem funkcjonowania maszyny. Ten wariant nadaje się do współpracy z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy powinno się rozpatrywać łącznie. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Przy wyborze trzeba porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol pracy trzeba traktować jako wiążące. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów powinno się porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Po montażu należy wykonać próbę szczelności i sprawdzić wszystkie przewidziane stany zaworu w kontrolowanym cyklu. Porty powinno się podłączyć zgodnie z oznaczeniami, dbając o czystość kanałów i nie dopuszczając materiału uszczelniającego do drogi przepływu. Przewody należy podłączyć tak, aby nie przenosiły naprężeń na korpus, a przed uruchomieniem usunąć z układu pozostałości po pracach montażowych. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Jakość medium i zanieczyszczenia w zespole pneumatycznym mają bezpośredni wpływ na szczelność oraz swobodę ruchu elementów zaworowych. Po uruchomieniu układu należy obserwować czas przełączenia, stabilność stanu oraz zachowanie odbiornika po pojawieniu się i zaniku sygnału sterującego. Na początku obsługi serwisowej trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Podczas przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Po każdej ingerencji trzeba odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach.