81.0050.04.3812 - Przyłączka kątowa wtykowa G3/8 fi 12 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /600115-A

Przyłączka kątowa wtykowa G3/8 średnica 12 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /600115-A. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 12 mm oraz przyłącze G3/8. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: rozmiar gwintu a – G3/8; średnica zewnętrzna przewodu a – 12 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; seria – 81.0050; kształt – przyłączka kątowa. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: T – G3/8; średnica Dz – 12 mm; B – 9 mm; L1 – 31 mm; L2 – 36 mm; SW1 – 19 mm; SW2 – 21 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – stal nierdzewna. Kształt wykonania określa kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Część może zostać użyta w nowym lub modernizowanym układzie, jeżeli dostępna przestrzeń umożliwia montaż bez wymuszania położenia przewodu. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w zespole pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Podczas weryfikacji wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Połączenie należy zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Po uruchomieniu trzeba obserwować stan przewodu oraz gniazda w miejscu połączenia, szczególnie pod kątem naprężeń i nieszczelności. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru współpracujących części, gdyż długotrwałe obciążenie może osłabić połączenie. Przed czynnościami serwisowymi powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.