84.8610.10 - Zaślepka do złączki wtykowej do przewodu fi 10 mm, tworzywo sztuczne

Zaślepka do złączki wtykowej do przewodu średnica 10 mm, tworzywo sztuczne. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 10 mm. Parametry tego wykonania: średnica zewnętrzna przewodu a – 10 mm; kształt – inny; seria – inna. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: średnica D1 – 10; średnica D2 – 11 mm; średnica D3 – 5 mm; L1 – 42 mm; L2 – 20 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – tworzywo sztuczne. Złączkę można wykorzystać w nowym lub modernizowanym układzie, jeżeli dostępna przestrzeń umożliwia montaż bez wymuszania położenia przewodu. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w zespole pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Kształt korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy montażu nie należy łączyć części z odmiennych wariantów, jeżeli ich pełna zgodność wymiarowa nie została wcześniej potwierdzona. Przy doborze należy sprawdzić każdą stronę połączenia: rodzaj przyłącza, wymiary przewodu lub gwintu oraz kierunek, w którym ma zostać poprowadzona instalacja. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Połączenie trzeba zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Połączenie trzeba odciążyć od ciężaru współpracujących części, gdyż długotrwałe obciążenie może osłabić połączenie. Ułożenie przewodu musi pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. W trakcie przeglądu należy ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed czynnościami serwisowymi należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.