54.3001.1205 - Filtr sprężonego powietrza AF FORTIS G1/2 Pmax=12 bar, 5um

Filtr sprężonego powietrza AF FORTIS G1/2 Pmax=12 bar, 5um. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: seria – FORTIS; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – filtr; dokładność oczyszczania – do 5 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 1,2 mpa (12 bar); maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Wartości robocze zapisane na karcie produktu: Pmax 1,2 MPa; T: +5 ÷ 60°C; D. 5µm. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: G – G1/2; B1 – 85 mm; B2 – 70 mm; B3 – 55 mm; średnica D3 – M5; średnica D6 – 52 mm; H1 – 32 mm; H2 – 22 mm; L1 – 250 mm; L2 – 151 mm; L3 – 80 mm; L8 – 15 mm; T – 8 mm; S2 – 24 mm. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w obwodzie. Podzespół należy dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy należy odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Dobór należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Po uruchomieniu trzeba sprawdzić szczelność oraz rzeczywiste działanie funkcji regulacyjnej, filtracyjnej, smarującej albo pomiarowej, zależnie od typu produktu. Montaż powinno się wykonać zgodnie z kierunkiem przepływu i położeniem roboczym przewidzianym dla konstrukcji, pozostawiając miejsce na kontrolę i serwis. Element powinno się zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Podczas montażu narzędzia powinno się przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Podczas pracy powinno się obserwować stabilność parametrów oraz stan medium, ponieważ rosnący spadek ciśnienia może wskazywać na zanieczyszczenie lub nieprawidłową nastawę. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Przed rozpoczęciem demontażu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.