10.014F.06. - Końcówka prosta z przegubem kulowym M12x1,25 do siłownika D40 (ISO 6431)

Jest to końcówka prosta z przegubem kulowym M12×1,25 do siłownika D40 (ISO 6431). Producent określa tę wersję następującymi parametrami: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – 40 mm; typ – końcówka prosta z przegubem kulowym; funkcja – mocowanie tłoczyska; gwint tłoczyska – M12×1,25; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: AX – 22 mm; CE – 50 mm; średnica CN – 12 mm; średnica D – 22 mm; EU – 12 mm; EN – 16 mm; ER – 16 mm; KK – M12×1,25; LF – 17 mm; SW – 19 mm; ? – 13°. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – stal węglowa. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części współdziałających. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Przed montażem trzeba sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Zgodność powinno się potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje zgodnego z założeniami dopasowania. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Łączniki należy dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego produktu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Połączenia śrubowe powinno się zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. W czasie eksploatacji należy kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Produkt nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Podczas przeglądu należy sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem. Przed rozłączeniem zespołu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po demontażu powinno się ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie.