84.0050.11.07 - Trójnik wtykowy typu T do przewodu fi 7 mm, tworzywo sztuczne

Trójnik wtykowy typu T do przewodu średnica 7 mm, tworzywo sztuczne. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 7 mm. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: średnica zewnętrzna przewodu a – 7 mm; seria – 84.0050; kształt – trójnik typu t; średnica zewnętrzna przewodu b – 7 mm. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: średnica Dz1 – 7 mm; średnica Dz2 – 7 mm; średnica d – 3,2 mm; F – 18 mm; L – 22 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – tworzywo sztuczne. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Element można zastosować zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Nie wolno mieszać cech wymiarowych pochodzących z kilku wykonań, gdyż może to prowadzić do nieszczelności lub braku dopasowania. Przy doborze trzeba sprawdzić każdą stronę połączenia: rodzaj przyłącza, wymiary przewodu lub gwintu oraz kierunek, w którym ma zostać poprowadzona instalacja. Połączenie należy zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Narzędzia należy przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Trasa przewodu powinna pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. W czasie pracy dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Produkt nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przed czynnościami serwisowymi należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. W trakcie przeglądu należy ocenić stan powierzchni współpracujących, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.