80.0235.03.108 - Złączka skręcana kątowa z tworzywa do przewodu fi 10/8 mm popielata / PAPP /

Złączka skręcana kątowa z tworzywa do przewodu średnica 10/8 mm popielata / PAPP /. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 10 mm, średnica wewnętrzna 8 mm. Na karcie produktu wskazano również: Przyłączka kątowa z tworzywa - niebieska. Parametry tego wykonania: średnica wewnętrzna przewodu a – 8 mm; średnica zewnętrzna przewodu a – 10 mm; seria – 80.0235; średnica wewnętrzna przewodu b – 8 mm; średnica zewnętrzna przewodu b – 10 mm; kształt – przyłączka kątowa dwustronna. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: średnica Dz – 10 mm; średnica Dw – 8 mm; średnica D – 21 mm; L – 36 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – POM (tworzywo sztuczne). Rozwiązanie sprawdzi się zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Przy doborze trzeba sprawdzić każdą stronę połączenia: rodzaj przyłącza, wymiary przewodu lub gwintu oraz kierunek, w którym ma zostać poprowadzona instalacja. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podczas weryfikacji wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Połączenie należy zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Narzędzia trzeba przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Trasa przewodu powinna pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Opisywane wykonanie nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Podczas przeglądu należy ocenić stan powierzchni współpracujących, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.