54.3101.1412 - Reduktor ciśnienia powietrza z manometrem AR FORTIS G1/4", 0.5-12 bar

Jest to reduktor ciśnienia powietrza z manometrem AR FORTIS G1/4", 0.5-12 bar. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: seria – inna; gwint przyłączy – G1/4; funkcja – zawór redukcyjny; zakres regulacji ciśnienia – do 1,2 mpa (12 bar); gwint przyłącza manometru – G1/4; maksymalny przepływ – 75 m3/h / 1250 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: G – G1/4; B1 – 64 mm; B2 – 52 mm; B3 – 40 mm; B4 – 76 mm; średnica D2 – 31 mm; średnica D3 – M4; średnica D4 – M36×1,5; średnica D5 – 41 mm; H1 – 20 mm; H2 – 11 mm; L1 – 89 mm; L4 – 69 mm; T – 7 mm; S1 – 14 mm. Dodatkowe dane producenta: P1max 1,6 MPa; T: +5 ÷ 60°C. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w układzie. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy trzeba odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podczas weryfikacji wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Podzespół powinno się dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Po uruchomieniu trzeba sprawdzić szczelność oraz rzeczywiste działanie funkcji regulacyjnej, filtracyjnej, smarującej albo pomiarowej, zależnie od typu produktu. Element należy zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Narzędzia powinno się przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. W czasie pracy dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W eksploatacji powinno się kontrolować wskazania, stan elementów roboczych i ewentualne gromadzenie zanieczyszczeń lub kondensatu. Podczas przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni współpracujących, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Obsługę wykonuje się po odcięciu zasilania i odpowietrzeniu odcinka instalacji, stosując części dopasowane do właściwej serii i wersji.