80.1029.12.12 - Złączka skręcana kątowa do rur miedzianych 12 mm GW R1/2, mosiądz, 10290NO 12-1/2
Rozmiar Gwintu A
G1/2
Średnica Rurki CU
12 mm
Rodzaj Gwintu A
Zewnętrzny
Kształt
Złączka Kątowa
Seria
80.1029
Materiał
Mosiądz Niklowany
Waga towaru brutto (kg)
0,073
Waga opakowania (kg)
0,003
Waga towaru (kg)
0,07
Okres gwarancji
12 miesięcy
T
G1/2
øDz
12 mm
B
11 mm
L1
33 mm
L2
26 mm
SW1
21 mm
SW2
15 mm
18,00
zł netto
22,14
zł brutto
W sprawie indywidualnych wycen prosimy o kontakt.
Nota prawna
Dokładamy wszelkich starań, aby prezentowane informacje były rzetelne i prawdziwe. Niemniej jednak nie możemy w pełni zagwarantować, że nie zawierają one błędów. Ewentualne nieścisłości nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Wszelkie transakcje sprzedaży realizowane są wyłącznie na podstawie obowiązującego Regulaminu sklepu internetowego oraz Ogólnych Warunków Handlowych (OWH) spółki CPP PREMA S.A.
Złączka skręcana kątowa do rur miedzianych 12 mm GW R1/2, mosiądz, 10290NO 12-1/2. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1/2. Opis producenta uzupełnia tę charakterystykę: Łącznik do rurek. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: rozmiar gwintu a – G1/2; średnica rurki cu – 12 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – złączka kątowa; seria – 80.1029. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: T – G1/2; średnica Dz – 12 mm; B – 11 mm; L1 – 33 mm; L2 – 26 mm; SW1 – 21 mm; SW2 – 15 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – mosiądz niklowany. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Kształt korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Element można zastosować zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podczas weryfikacji wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Narzędzia należy przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, zgodnego z założeniami osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Złączka nie może pełnić funkcji podpory sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Trasa przewodu powinna pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Przed rozłączeniem zespołu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.