80.1513.06 - Łącznik karbowany dwustronny kątowy typu L D6, choinka do węża fi 6 mm, , 15130 6

Łącznik karbowany dwustronny kątowy typu L D6, choinka do węża średnica 6 mm,, 15130 6. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica wewnętrzna 6 mm. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: średnica wewnętrzna przewodu a – 6 mm; kształt – łącznik kątowy; seria – 80.15. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: średnica Dw – 6 mm; L – 22 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – mosiądz. Profil korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Rozwiązanie sprawdzi się w nowym lub modernizowanym układzie, jeżeli dostępna przestrzeń umożliwia montaż bez wymuszania położenia przewodu. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w zespole pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Nie trzeba łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Przy doborze powinno się sprawdzić każdą stronę połączenia: rodzaj przyłącza, wymiary przewodu lub gwintu oraz kierunek, w którym ma zostać poprowadzona instalacja. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, poprawnego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Przewód trzeba prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Podczas eksploatacji trzeba kontrolować stan przewodu oraz gniazda w miejscu połączenia, szczególnie pod kątem naprężeń i nieszczelności. Połączenia nie należy obciążać ciężarem współpracujących części, gdyż długotrwałe obciążenie może osłabić połączenie. Przed rozłączeniem zespołu powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Przy obsłudze okresowej trzeba ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.