81.0050.08.10 - Przyłączka prosta grodziowa wtykowa fi 10 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L, 60050 10

Jest to przyłączka prosta grodziowa wtykowa średnica 10 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L, 60050 10. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 10 mm. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: średnica zewnętrzna przewodu a – 10 mm; seria – 81.0050; średnica zewnętrzna przewodu b – 10 mm; kształt – łącznik grodziowy. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: T – M20×1; średnica Dz – 10 mm; Smax – 12,5 mm; L – 42 mm; SW – 24 mm. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w obwodzie sprężonego powietrza, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Złączkę można wykorzystać do tworzenia oraz przebudowy połączeń, o ile kształt korpusu pozwala na prawidłowe poprowadzenie przewodu. Układ korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Trzeba unikać łączenia elementów dobranych według różnych zestawów wymiarów, ponieważ podobny wygląd nie gwarantuje zgodności połączenia. Dobór należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Przed montażem należy sprawdzić stan gwintu, gniazda i końcówki przewodu, a uszczelnienie wykonać metodą odpowiednią dla konstrukcji przyłącza. Podczas montażu narzędzia trzeba przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części połączonych i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru przewodu i innych elementów, aby nie przenosić stałych sił na strefę uszczelnienia. W czasie pracy warto regularnie oglądać przewód przy złączce, zwracając uwagę na przetarcia, pęknięcia, wysunięcie i wyciek. Prowadzenie przewodu powinno zapewniać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Podczas planowanej obsługi powinno się ocenić stan powierzchni połączonych, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Na początku obsługi serwisowej powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.