81.0050.11.12 - Trójnik wtykowy typu T fi 12 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /60230-A

Jest to trójnik wtykowy typu T średnica 12 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /60230-A. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 12 mm. Parametry tego wykonania: średnica zewnętrzna przewodu a – 12 mm; średnica zewnętrzna przewodu b – 12 mm; seria – 81.0050; kształt – trójnik typu t. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: średnica Dz – 12 mm; średnica D – 21 mm; L1 – 61 mm; L2 – 31 mm; SW – 19 mm. Element można zastosować do tworzenia oraz przebudowy połączeń, o ile kształt korpusu pozwala na prawidłowe poprowadzenie przewodu. Profil korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w obwodzie sprężonego powietrza, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Nie wolno mieszać elementów dobranych według różnych zestawów wymiarów, ponieważ podobny wygląd nie gwarantuje zgodności połączenia. Wymiar przewodu i rodzaj gwintu należy potwierdzić oddzielnie, ponieważ zgodność tylko jednej strony nie zapewnia zgodnego z założeniami zestawienia całego połączenia. Przed podjęciem decyzji warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Połączenie trzeba zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Przewód należy prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Podczas montażu narzędzia należy przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Trzeba odciążyć złączkę od masy przewodu i innych elementów, aby nie przenosić stałych sił na strefę uszczelnienia. W trakcie przeglądów należy sprawdzać przewód przy złączce, zwracając uwagę na przetarcia, pęknięcia, wysunięcie i wyciek. Prowadzenie przewodu powinno zapewniać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Przed przystąpieniem do naprawy trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Podczas planowanej obsługi należy ocenić stan powierzchni połączonych, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.