86.1240.13NZBE2 - Zawór elektromagnetyczny pośr. 2/2 G11/2 NC normalnie zamknięty, EPDM, 0-5 bar, 24V DC, 2VE40DC

Zawór elektromagnetyczny pośr. 2/2 G11/2 NC normalnie zamknięty, EPDM, 0-5 bar, 24V DC, 2VE40DC. Dla tego wykonania funkcję określono jako 2/2 NC (normalnie zamknięty]. Napięcie układu sterowania wynosi 24 V DC - prąd stały; musi być zgodne z zasilaniem przewidzianym dla instalacji. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: gwint przyłączy – G1 1/2; funkcja zaworu – 2/2 NC (normalnie zamknięty]; medium – woda, powietrze, media nieagresywne; napięcie zasilania – 24 V DC - prąd stały; rodzaj sterowania – bezpośrednie; średnica nominalna – DN 40; maksymalny przepływ – 10,0 m3/h; ciśnienie minimalne – 0,00 [bar]; ciśnienie maksymalne – 5,0 [bar]; temperatura medium – 130 [deg c]. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: Typ – 2ve40dc; G – G1 1/2; B – 34 mm; D – 140 mm; E – 168 mm; F – 60 mm; H – 96 mm; K – 85 mm; L – 46 mm; M – 23 mm; N – 36 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał uszczelnienia – EPDM. Wartości robocze zapisane na karcie produktu: P: 0 ÷ 0,5 MPa; T: -10 ÷ 50°C; DN 40. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem pracy maszyny. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy należy rozpatrywać łącznie. Produkt można zastosować z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol funkcjonowania należy traktować jako wiążące. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, zgodnego z założeniami osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Narzędzia należy przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W czasie pracy dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Produkt nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Przed rozłączeniem zespołu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.