80.1504.0606 - Łącznik karbowany dwustronny prosty D 6-6, choinka do węża fi 6 mm, mosiądz, 15040 6-6

Łącznik karbowany dwustronny prosty D 6-6, choinka do węża średnica 6 mm, mosiądz, 15040 6-6. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica wewnętrzna 6 mm. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: średnica wewnętrzna przewodu a – 6 mm; kształt – łącznik prosty; seria – 80.15. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: średnica Dw1 – 6 mm; średnica Dw2 – 8 mm; L – 22 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – mosiądz. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Część może zostać użyta zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Decyzję o doborze należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Należy zachować komplet wymiarów jednego wykonania i nie zestawiać cech wymiarowych pochodzących z kilku wykonań, gdyż może to prowadzić do nieszczelności lub braku dopasowania. Przy doborze należy sprawdzić każdą stronę połączenia: rodzaj przyłącza, wymiary przewodu lub gwintu oraz kierunek, w którym ma zostać poprowadzona instalacja. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Połączenie trzeba zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Narzędzia powinno się przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. W czasie pracy warto regularnie oglądać strefę połączenia i szukać oznak poluzowania, uszkodzenia przewodu lub nieszczelności. Nie należy wykorzystywać złączki do podtrzymywania sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Trasa przewodu powinna pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przed rozłączeniem zespołu należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.