25.0101.323334P - Płyta przyłączeniowa 3-drogowa G3/4 do DTP, DTE, DTM

Płyta przyłączeniowa 3-drogowa G3/4 do DTP, DTE, DTM. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G3/4. Opis producenta uzupełnia tę charakterystykę: Płyta przyłączeniowa do zaworu. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: seria – DTP; gwint przyłączy – G3/4; funkcja zaworu – 3/2; liczba przyłączy – 4; liczba wyjść – 3; maksymalny przepływ – 350 m3/h / 5850 l/min; ATEX – nie. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w obwodzie sprężonego powietrza, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Rozwiązanie sprawdzi się do tworzenia oraz przebudowy połączeń, o ile kształt korpusu pozwala na prawidłowe poprowadzenie przewodu. Profil korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Przed zamówieniem warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy doborze należy sprawdzić każdą stronę połączenia: rodzaj przyłącza, wymiary przewodu lub gwintu oraz kierunek, w którym ma zostać poprowadzona instalacja. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części połączonych i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Podczas montażu narzędzia należy przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Nie należy wykorzystywać złączki do podtrzymywania przewodu i innych elementów, aby nie przenosić stałych sił na strefę uszczelnienia. Bieżąca kontrola powinna obejmować przewód przy złączce, zwracając uwagę na przetarcia, pęknięcia, wysunięcie i wyciek. Prowadzenie przewodu powinno zapewniać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przed rozłączeniem instalację powinno się całkowicie odpowietrzyć, a po ponownym montażu wykonać próbę szczelności i sprawdzić osadzenie wszystkich części. W trakcie przeglądu należy ocenić stan powierzchni połączonych, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.