25.0102.525318P - Płyta przyłączeniowa 5-drogowa G1/8 do DTP, DTE, DTM

Płyta przyłączeniowa 5-drogowa G1/8 do DTP, DTE, DTM. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1/8. Opis producenta uzupełnia tę charakterystykę: Płyta przyłączeniowa do zaworu. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: seria – DTP; gwint przyłączy – G1/8; funkcja zaworu – 5/2; liczba przyłączy – 5; liczba wyjść – 5; maksymalny przepływ – 45 m3/h / 750 l/min; ATEX – nie. Ten wariant można wykorzystać zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Układ korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Nie trzeba łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Przy doborze powinno się sprawdzić każdą stronę połączenia: rodzaj przyłącza, wymiary przewodu lub gwintu oraz kierunek, w którym ma zostać poprowadzona instalacja. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Połączenie trzeba zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Narzędzia należy przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Trzeba odciążyć złączkę od masy sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Trasa przewodu powinna pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Podczas planowanej obsługi należy ocenić stan powierzchni współpracujących, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed rozłączeniem zespołu należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.