81.0050.01.3810 - Przyłączka prosta wtykowa G3/8 fi 10 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /60020-A

Przyłączka prosta wtykowa G3/8 średnica 10 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /60020-A. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 10 mm oraz przyłącze G3/8. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – stal nierdzewna. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: rozmiar gwintu a – G3/8; średnica zewnętrzna przewodu a – 10 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; seria – 81.0050; kształt – przyłączka prosta. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: T – G3/8; średnica Dz – 10 mm; B – 9 mm; L – 27 mm; SW1 – 17 mm; SW2 – 8 mm. Ta wersja złączki pozwala uzyskać spójne połączenie w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. To wykonanie można zastosować przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Kształt korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Nie wolno mieszać wymiarów z różnych wariantów serii, ponieważ nawet mała różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Miejsce przyłożenia narzędzia trzeba ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Opisywane wykonanie nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Trzeba odciążyć złączkę od masy urządzenia lub przewodu, ponieważ stała siła może pogorszyć szczelność. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Zaplanowana trasa powinna gwarantować przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Przed rozłączeniem instalację należy całkowicie odpowietrzyć, a po ponownym montażu wykonać próbę szczelności i sprawdzić osadzenie wszystkich części. W trakcie przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.