60.0173.18 - Tłumik hałasu stożkowy pod klucz z gwintem zewnętrznym G1/8, mosiądz/spiek brązu

Jest to tłumik hałasu stożkowy pod klucz z gwintem zewnętrznym G1/8, mosiądz/spiek brązu. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: rozmiar gwintu a – G1/8; rodzaj gwintu a – zewnętrzny walcowy; kształt – tłumik hałasu; seria – 60. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: T – G1/8; B – 6 mm; L – 24 mm; SW – 12 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – mosiądz. Tłumik pracuje na wylocie medium i powinien umożliwiać jego swobodny odpływ przy ograniczeniu poziomu hałasu. Element powinien zapewniać swobodną drogę odpływu medium bez zasłaniania części tłumiącej. Tłumik ogranicza hałas powstający podczas wypływu powietrza z właściwie dobranego portu wydechowego. Przyłącze i przepustowość tłumika muszą odpowiadać portowi wydechowemu, aby ograniczenie hałasu nie zakłócało odpowietrzania obwodu. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podczas weryfikacji wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Zbyt duże ograniczenie odpływu może zmienić zachowanie odbiornika, dlatego stan tłumika powinno się rozpatrywać jako część całego obwodu. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, poprawnego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Tłumik powinno się zamontować na czystym przyłączu i dokręcać wyłącznie za powierzchnię przewidzianą do użycia narzędzia. Część tłumiąca powinna pozostać odsłonięta i chroniona przed mechanicznym uszkodzeniem, zalaniem oraz bezpośrednim nagromadzeniem zanieczyszczeń. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Część tłumiąca nie może być zalewana, zasłaniana ani obciążana przez inne elementy instalacji. Przy obsłudze okresowej powinno się ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.