10.014K.01.1AC - Ucho proste do siłownika pneumatycznego D100 ISO 15552/6431, ISO21287, aluminium

Ucho proste do siłownika pneumatycznego D100 ISO 15552/6431, ISO21287, aluminium. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – d 100 mm; typ – ucho proste; funkcja – mocowanie siłownika; gwint tłoczyska – M20×1,5; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: średnica CD H9 – 20 mm; średnica Do – 11 mm; E – 115 mm; ER – 20 mm; EW – 60 mm; FL – 41 mm; MF – 14 mm; NF – 4,5 mm; TG – 89 mm. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części współpracujących. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Przed zamówieniem warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Zgodność należy potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje prawidłowego dopasowania. Przed montażem powinno się sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Łączniki należy dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego produktu. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części połączonych i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Podczas montażu narzędzia powinno się przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Połączenia śrubowe należy zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. W czasie eksploatacji należy kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Przed przystąpieniem do naprawy powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po demontażu powinno się ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie. W trakcie przeglądu powinno się sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem.