10.014E.01.1AC - Ucho proste do siłownika pneumatycznego D32 ISO 15552/6431, ISO21287, aluminium

Ucho proste do siłownika pneumatycznego D32 ISO 15552/6431, ISO21287, aluminium. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – aluminium. Parametry tego wykonania: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – 32 mm; typ – ucho proste; funkcja – mocowanie siłownika; gwint tłoczyska – M10×1,25; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: średnica CD H9 – 10 mm; średnica Do – 6,6 mm; E – 45 mm; ER – 10 mm; EW – 26 mm; FL – 22 mm; MF – 9,5 mm; NF – 3 mm; TG – 32,5 mm. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części sąsiednich. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Zgodność powinno się potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje właściwego dopasowania. Przed montażem trzeba sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed podjęciem decyzji warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Połączenia śrubowe trzeba zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Łączniki powinno się dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego elementu. Miejsce przyłożenia narzędzia należy ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. W czasie eksploatacji należy kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Pierwsze ruchy mechanizmu dobrze jest wykonać powoli, kontrolując brak kolizji, luzu i naprężeń w całym przewidzianym zakresie. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po demontażu należy ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie. Podczas planowanej obsługi trzeba sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem. Przed rozpoczęciem demontażu należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.