10.014K.16 - Ucho proste z przegubem kulowym do siłownika D100 ISO15552/6431, ISO21287 do widełek 10.014K.23

Ucho proste z przegubem kulowym do siłownika D100 ISO15552/6431, ISO21287 do widełek 10.014K.23. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – d 100 mm; typ – ucho proste z przegubem kulowym; funkcja – mocowanie siłownika; gwint tłoczyska – M20×1,5; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: średnica CN H7 – 20 mm; średnica Do – 11 mm; E – 115 mm; EN – 25; ER – 30 mm; FL – 41 mm; MF – 16 mm; NF – 6 mm; TG – 89 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – żeliwo. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części współdziałających. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed montażem trzeba sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Połączenia śrubowe powinno się zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Łączniki należy dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego elementu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. W czasie eksploatacji trzeba kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. Pierwsze ruchy mechanizmu warto wykonać powoli, kontrolując brak kolizji, luzu i naprężeń w całym przewidzianym zakresie. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przed czynnościami serwisowymi należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po demontażu należy ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie. W trakcie przeglądu trzeba sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem.