10.014K.17 - Ucho skośne z przegubem kulowym do siłownika D100 ISO15552/6431, ISO21287, do widełek 10.014K.23

Jest to ucho skośne z przegubem kulowym do siłownika D100 ISO15552/6431, ISO21287, do widełek 10.014K.23. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – żeliwo. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – d 100 mm; typ – ucho skośne; funkcja – mocowanie siłownika; gwint tłoczyska – M20×1,5; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: C – 70 mm; CA – 71 mm; średnica CN H7 – 20 mm; średnica Do – 11 mm; EN – 25 mm; ER – 30 mm; EU – 18 mm; F – 96 mm; G1 – 55 mm; MF – 15 mm; NF – 2,5 mm; TR – 50 mm; TS – 76 mm. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części sąsiednich. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Przed montażem powinno się sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Łączniki trzeba dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego produktu. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Miejsce przyłożenia narzędzia należy ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Połączenia śrubowe trzeba zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. W czasie eksploatacji należy kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przy obsłudze okresowej powinno się sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem. Przed rozpoczęciem demontażu powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po demontażu należy ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie.