24.0517.5318 - Zawór z dźwignią TM 5/3 G1/8 CC centralnie zamknięty, centrowany sprężynami

Jest to zawór z dźwignią TM 5/3 G1/8 CC centralnie zamknięty, centrowany sprężynami. Dla tego wykonania funkcję określono jako 5/3 CC [centralnie zamknięty]. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: seria – TM; ATEX – nie; gwint przyłączy – G1/8; funkcja zaworu – 5/3 CC [centralnie zamknięty]; liczba przyłączy – 5; rodzaj przyłączy – przewodowo; rodzaj sterowania – mechanicznie - dźwignią ręczną; liczba sygnałów sterujących – obustronnie centrowany sprężynami; pozycja stabilna – monostabilny; liczba wyjść – 2; maksymalny przepływ – 45 m3/h / 750 l/min. Dodatkowe dane producenta: Pmax 1,0 MPa; T: 0 ÷ 65°C. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy należy rozpatrywać łącznie. Produkt można zastosować z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem działania maszyny. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol działania należy traktować jako wiążące. Przy wyborze należy porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów trzeba porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, zgodnego z założeniami osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Porty trzeba podłączyć zgodnie z oznaczeniami, dbając o czystość kanałów i nie dopuszczając materiału uszczelniającego do drogi przepływu. Przewody powinno się podłączyć tak, aby nie przenosiły naprężeń na korpus, a przed uruchomieniem usunąć z instalacji pozostałości po pracach montażowych. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Przed obsługą zaworu powinno się odpowietrzyć obwód i zabezpieczyć odbiorniki przed ruchem wywołanym energią pozostałą w obwodzie. Po każdej ingerencji powinno się odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach. Podczas przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni współpracujących, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.