80.0050.09.05 - Złączka wtykowa kątowa do przewodu fi 5 mm, mosiądz niklowany, 50130 5

Jest to złączka wtykowa kątowa do przewodu średnica 5 mm, mosiądz niklowany, 50130 5. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 5 mm. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz niklowany. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: średnica zewnętrzna przewodu a – 5 mm; średnica zewnętrzna przewodu b – 5 mm; seria – 80.0050; kształt – łącznik kątowy. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: średnica Dz – 5 mm; L – 21 mm; SW – 11 mm. Rozwiązanie sprawdzi się przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Ten element pozwala zbudować spójne połączenie w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Wymiar przewodu i rodzaj gwintu powinno się potwierdzić oddzielnie, ponieważ zgodność tylko jednej strony nie zapewnia poprawnego zestawienia całego połączenia. Decyzję o doborze należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed podjęciem decyzji warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Połączenie należy zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Przewód powinno się prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Zaplanowana trasa powinna gwarantować przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W trakcie normalnej pracy warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Produkt nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Przed przystąpieniem do naprawy trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Przy obsłudze okresowej powinno się ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.