50.1502.3407.40 - Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G3/4 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-7 bar, 40um

Jest to blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G3/4 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-7 bar, 40um. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G3/4; funkcja – filtroreduktor + smarownica (2 elementy); dokładność oczyszczania – do 40 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 0,7 mpa (7 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 350 m3/h / 5850 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Dodatkowe dane producenta: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 40µm. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w obwodzie. Podzespół powinno się dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy powinno się odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed podjęciem decyzji warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Po uruchomieniu trzeba sprawdzić szczelność oraz rzeczywiste działanie funkcji regulacyjnej, filtracyjnej, smarującej albo pomiarowej, zależnie od typu produktu. Montaż powinno się wykonać zgodnie z kierunkiem przepływu i położeniem roboczym przewidzianym dla konstrukcji, pozostawiając miejsce na kontrolę i serwis. Element należy zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Podczas montażu narzędzia powinno się przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Podczas pracy powinno się obserwować stabilność parametrów oraz stan medium, ponieważ rosnący spadek ciśnienia może wskazywać na zanieczyszczenie lub nieprawidłową nastawę. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W trakcie przeglądu należy ocenić stan powierzchni połączonych, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Na początku obsługi serwisowej należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.