50.1502.3412.40 - Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G3/4 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-12 bar,40um

Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G3/4 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-12 bar,40um. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G3/4; funkcja – filtroreduktor + smarownica (2 elementy); dokładność oczyszczania – do 40 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 1,2 mpa (12 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 350 m3/h / 5850 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Wartości robocze zapisane na karcie produktu: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 40µm. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w instalacji. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Przy doborze trzeba porównać przyłącza, wymagany przepływ, zakres ciśnienia i parametry właściwe dla funkcji danego elementu. Podzespół trzeba dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy powinno się odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Element trzeba zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Miejsce przyłożenia narzędzia trzeba ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, prawidłowego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W trakcie normalnej pracy warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Zwiększony spadek ciśnienia lub niestabilne parametry są sygnałem do sprawdzenia produktu i warunków zasilania całego zespołu. W eksploatacji trzeba kontrolować wskazania, stan elementów roboczych i ewentualne gromadzenie zanieczyszczeń lub kondensatu. Przed przystąpieniem do naprawy należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Przy obsłudze okresowej powinno się ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.