54.3201.1012.05 - Filtroreduktor FR FORTIS, G1 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-12 bar, 5um

Jest to filtroreduktor FR FORTIS, G1 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-12 bar, 5um. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: seria – FORTIS; gwint przyłączy – G1; funkcja – filtr + reduktor; dokładność oczyszczania – do 5 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 1,2 mpa (12 bar); gwint przyłącza manometru – G1/4; maksymalny przepływ – 540 m3/h / 9000 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Dodatkowe dane producenta: P1max 1,6 MPa; T: +5 ÷ 60°C; D. 5µm. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: G – G1/4; B1 – 104 mm; B2 – 92 mm; B3 – 40 mm; B4 – 76; B5 – 52 mm; B6 – 64 mm; średnica D2 – 31 mm; średnica D3 – M4; średnica D4 – M36×1; średnica D5 – 41 mm; średnica D6 – 38 mm; H1 – 20 mm; H2 – 11 mm; L1 – 193 mm; L2 – 169 mm; L3 – 60 mm; L4 – 69 mm; L5 – 100 mm; L8 – 15 mm; T – 7 mm; S1 – 14 mm; S2 – 22 mm. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w zespole pneumatycznym. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Podzespół trzeba dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Przy doborze powinno się porównać przyłącza, wymagany przepływ, zakres ciśnienia i parametry właściwe dla funkcji danego elementu. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy należy odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Dobór należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, poprawnego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Podczas planowanej obsługi należy ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Obsługę wykonuje się po odcięciu zasilania i odpowietrzeniu odcinka instalacji, stosując części dopasowane do właściwej serii i wersji.