80.0239.1019Z - Króciec gwintowany choinka do węża fi 19 mm G1 GZ, mosiądz niklowany, GT 119

Króciec gwintowany choinka do węża średnica 19 mm G1 GZ, mosiądz niklowany, GT 119. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica wewnętrzna 19 mm oraz przyłącze G1. Opis producenta uzupełnia tę charakterystykę: Króciec z gwintem zewnętrznym. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: rozmiar gwintu a – G1; średnica wewnętrzna przewodu a – 19 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – króciec; seria – 80.0239. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: T – G1; średnica Dw – 19 mm; B – 12 mm; L1 – 51 mm; L2 – 31 mm; SW – 38 mm. Profil korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Złączka umożliwia wykonanie spójnego połączenia w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. Złączkę można wykorzystać przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Decyzję o doborze należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Miejsce przyłożenia narzędzia trzeba ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Zaplanowana trasa powinna gwarantować przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W trakcie normalnej pracy warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Połączenie trzeba odciążyć od ciężaru urządzenia lub przewodu, ponieważ stała siła może pogorszyć szczelność. W trakcie przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Po zmontowaniu zespołu powinna nastąpić kontrola szczelności i funkcji, przeprowadzona najpierw przy bezpiecznych nastawach, a następnie w normalnych warunkach pracy.