84.0050.10.1214 - Trójnik wtykowy typu T, gwint zewnętrzny G1/2 do przewodu fi 14 mm, tworzywo sztuczne

Trójnik wtykowy typu T, gwint zewnętrzny G1/2 do przewodu średnica 14 mm, tworzywo sztuczne. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1/2. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: rozmiar gwintu a – G1/2; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; seria – 84.0050; kształt – trójnik typu t. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: T – G1/2średnica dz{14 mm; B – 9 mm; F – 30,3 mm; L1 – 62 mm; L2 – 53 mm; SW – 24 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – tworzywo sztuczne. Kształt korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Złączkę można wykorzystać w nowym lub modernizowanym układzie, jeżeli dostępna przestrzeń umożliwia montaż bez wymuszania położenia przewodu. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w zespole pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy montażu nie należy łączyć części z odmiennych wariantów, jeżeli ich pełna zgodność wymiarowa nie została wcześniej potwierdzona. Połączenie powinno się zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru współpracujących części, gdyż długotrwałe obciążenie może osłabić połączenie. Ułożenie przewodu musi pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. W czasie pracy dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przy obsłudze okresowej należy ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.