50.1502.1212.05 - Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-12 bar, 5um

Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-12 bar, 5um. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – filtroreduktor + smarownica (2 elementy); dokładność oczyszczania – do 5 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 1,2 mpa (12 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 5µm. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w zespole pneumatycznym. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Podzespół powinno się dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Przy doborze należy porównać przyłącza, wymagany przepływ, zakres ciśnienia i parametry właściwe dla funkcji danego podzespołu. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy należy odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Po uruchomieniu powinno się sprawdzić szczelność oraz rzeczywiste działanie funkcji regulacyjnej, filtracyjnej, smarującej albo pomiarowej, zależnie od typu produktu. Element trzeba zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Zwiększony spadek ciśnienia lub niestabilne parametry są sygnałem do sprawdzenia elementu i warunków zasilania całego zespołu. Podczas pracy należy obserwować stabilność parametrów oraz stan medium, ponieważ rosnący spadek ciśnienia może wskazywać na zanieczyszczenie lub nieprawidłową nastawę. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W czasie pracy dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Przed rozłączeniem zespołu powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. W trakcie przeglądu należy ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.