80.0050.01.1805 - Złączka wtykowa prosta GZ G1/8 do przewodu fi 5 mm, mosiądz niklowany, 50020 5-1/8

Jest to złączka wtykowa prosta GZ G1/8 do przewodu średnica 5 mm, mosiądz niklowany, 50020 5-1/8. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 5 mm oraz przyłącze G1/8. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: rozmiar gwintu a – G1/8; średnica zewnętrzna przewodu a – 5 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; seria – 80.0050; kształt – przyłączka prosta. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – mosiądz niklowany. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. To wykonanie można zastosować zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Nie wolno mieszać cech wymiarowych pochodzących z kilku wykonań, gdyż może to prowadzić do nieszczelności lub braku dopasowania. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Połączenie należy zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Narzędzia powinno się przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W trakcie przeglądów należy sprawdzać strefę połączenia i szukać oznak poluzowania, uszkodzenia przewodu lub nieszczelności. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Trasa przewodu powinna pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Przed rozłączeniem zespołu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.