50.1101.1203 - Zawór redukcyjny CLASSIC G1/2 Pmax=18 bar, regulacja 0,5-3 bar

Zawór redukcyjny CLASSIC G1/2 Pmax=18 bar, regulacja 0,5-3 bar. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – zawór redukcyjny; zakres regulacji ciśnienia – do 0,3 mpa (3 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Wartości robocze zapisane na karcie produktu: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy należy rozpatrywać łącznie. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem pracy maszyny. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol pracy trzeba traktować jako wiążące. Przy wyborze powinno się porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów powinno się porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Po montażu należy wykonać próbę szczelności i sprawdzić wszystkie przewidziane stany zaworu w kontrolowanym cyklu. Przewody trzeba podłączyć tak, aby nie przenosiły naprężeń na korpus, a przed uruchomieniem usunąć z obwodu pozostałości po pracach montażowych. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Jakość medium i zanieczyszczenia w obwodzie mają bezpośredni wpływ na szczelność oraz swobodę ruchu elementów zaworowych. Nieregularna reakcja, zwłoka w przełączeniu albo nieszczelność są sygnałem do sprawdzenia zasilania, sterowania i czystości medium. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po każdej ingerencji należy odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach. Przy obsłudze okresowej należy ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed demontażem powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.