50.1502.1207.05 - Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-7 bar, 5um

Jest to blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-7 bar, 5um. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – filtroreduktor + smarownica (2 elementy); dokładność oczyszczania – do 5 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 0,7 mpa (7 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Dodatkowe dane producenta: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 5µm. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w układzie. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Podzespół trzeba dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Przy doborze powinno się porównać przyłącza, wymagany przepływ, zakres ciśnienia i parametry właściwe dla funkcji danego elementu. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy powinno się odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Montaż należy wykonać zgodnie z kierunkiem przepływu i położeniem roboczym przewidzianym dla konstrukcji, pozostawiając miejsce na kontrolę i serwis. Element trzeba zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Zwiększony spadek ciśnienia lub niestabilne parametry są sygnałem do sprawdzenia produktu i warunków zasilania całego zespołu. Podczas pracy należy obserwować stabilność parametrów oraz stan medium, ponieważ rosnący spadek ciśnienia może wskazywać na zanieczyszczenie lub nieprawidłową nastawę. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po ponownym złożeniu potrzebna jest kontrola szczelności i funkcji, przeprowadzona najpierw przy bezpiecznych nastawach, a następnie w normalnych warunkach pracy. Przed czynnościami serwisowymi trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.