50.1101.3407 - Zawór redukcyjny CLASSIC G3/4 Pmax=18 bar, regulacja 0,5-7 bar

Zawór redukcyjny CLASSIC G3/4 Pmax=18 bar, regulacja 0,5-7 bar. Parametry tego wykonania: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G3/4; funkcja – zawór redukcyjny; zakres regulacji ciśnienia – do 0,7 mpa (7 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 350 m3/h / 5850 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem pracy maszyny. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy trzeba rozpatrywać łącznie. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol działania należy traktować jako wiążące. Przy wyborze należy porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów trzeba porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Porty powinno się podłączyć zgodnie z oznaczeniami, dbając o czystość kanałów i nie dopuszczając materiału uszczelniającego do drogi przepływu. Po montażu trzeba wykonać próbę szczelności i sprawdzić wszystkie przewidziane stany zaworu w kontrolowanym cyklu. Jakość medium i zanieczyszczenia w obwodzie mają bezpośredni wpływ na szczelność oraz swobodę ruchu elementów zaworowych. Nieregularna reakcja, zwłoka w przełączeniu albo nieszczelność są sygnałem do sprawdzenia zasilania, sterowania i czystości medium. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Po każdej ingerencji trzeba odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach. W trakcie przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed czynnościami serwisowymi należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.